بيان فتنه ميان تركها و كردها در همدان در اين سال شرارت تركها در همدان بر سرور خودشان شمس الدوله بن فخر الدوله افزون گرديد . پيش از آن هم چنان شرارتها از آنان سر زده بود و شمس الدوله بردبارى كرده و نه بلكه زبون از جلوگيرى آنها بود ، پس طمع آنان نيرو يافته به شرارت و جست و خيز شرارت بار بيشترى پرداختند و خواستند فرماندهان كوهى ( كوهستانى ) را بيرون راند و شمس الدوله زير بار انجام خواست آنها نرفت . پس تصميم گرفتند كه خود بدون امر شمس الدوله كار كوهستانيان بسازند . كردها با وزير شمس الدوله تاج الملك ابى نصر بن بهرام به دژ برجين رفتند . تركها بدون التفات به شمس الدوله آنها را در آنجا محاصره كردند . وزير به ابى جعفر بن كاكويه حكمران اصفهان نامه نوشت و از وى طلب يارى كرد . و شبى را تعيين نمود كه او با سپاهيان بناگهان فرا رسد و او هم در همانشب از قلعه بدر آيد و تركها را در فشار و تنگنا قرار دهند . ابو جعفر اين خواسته را انجام داد و دو هزار سوار رزمجو گسيل داشت كه جاده‌ها را فرا گيرند تا خبر به تركها نرسد و سحرگاهان غفلتا تركها را تحت فشار و در تنگنا قرار داده از آن سوى هم وزير و كوهستانيان از قلعه به زير آمدند و شمشير ميان آنها به كار انداختند و بسيارى را كشتند و اموالشان گرفتند و هر كه از تركان جان بسلامت بدربرد ، با تهى دستى نجات يافت . شمس الدوله هم در همدان با تركهائى كه آنها نزد او باقى مانده بودند همين كار را كرد و آنها را بيرون راند و سيصد نفر از آنان بكرمان رفتند و به خدمت ابو الفوارس بن بهاء الدوله صاحب كرمان وارد شدند بيان دستگيرى ابو القاسم مغربى و ابن فهد در اين سال معتمد الدوله قرواش بن مقلد وزير خويش ابى القاسم مغربى و همچنين ابى القاسم سليمان بن فهد را در موصل دستگير كرد . ابن فهد از دبيرانى بود بود كه در جوانى زير دست صابى كتابت ميكرد . و به مقلد بن مسيب هم خدمت كرده بود و بموصل رفت و ملك مزروعى در آنجا بدست آورد و مورد نظر قرواش بود و باهالى